28 jul. 2010

Luís Villares: “É ilegal o decreto do plurilingüismo”

O sábado no Festigal asistín á presentación deste libro publicado por Laiovento.: Estutos xurídicos sobre o Decreto para o plurilingüismo. Se nunca escoitates a Luís Villares, recoméndovolo. Porque hai pouca xente que se explique coma el: claro e rotundo. Agardo poler levalo ao centro o curso que vén.
En Galicia Hoxe está recollido:

"O Decreto contradí materialmente a Lei de Normalización Lingüística e a Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias porque non se fomenta, non se prima o galego como lingua minorizada. O tratamento que se lle dispensa é formalmente o mesmo que ao castelán ignorando a diferente situación de partida de ambas as linguas. Ao ser un tratamento formalmente igual xera un tratamento materialmente desigual, e por tanto discriminatorio, prohibido pola Constitución. O Decreto contradí así a xerarquía normativa ao non constituír o desenvolvemento dunha lei de normalización e ademais xera un tratamento discriminatorio proscrito constitucionalmente. Por esta razón o texto é ilegal". O maxistrado Luís Villares condensa así as conclusións da súa análise no libro Estutos xurídicos sobre o Decreto para o plurilingüismo.

Este xuíz xa advertira disto ao asinar, en xaneiro, un documento no que 60 xuristas do país denunciaron os "indicios claros de ilegalidade" do daquela borrador do Decreto. Agora, Laiovento reúne neste libro sete artigos nos que outros tantos expertos, Villares entre eles, afondan na explicación das bases xurídicas para que o Decreto sexa declarado ilegal.

"O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia debería anular o Decreto", opinou o catedrático de Dereito Administrativo Carlos Amoedo no acto de presentación desta obra no Festigal. Amoedo asina neste volume un texto sobre a concepción xurídica da lingua galega como parte do patrimonio colectivo. Un enfoque que permite "superar a visión individualista na que o PP quere meter o debate da lingua", segundo sinalou. Xunto a este texto, poden atoparse no libro un artigo no que Xesús Costas e Blanca Roura repasan a historia da lexislación educativa en relación co galego e subliñan o dano feito ao consenso favorábel ao galego "coa resurreción e potenciación dos prexuízos do franquismo lingüístico".

O avogado Xosé Manuel Fernández asina, pola súa banda, un texto no que denuncia o xeito no que o Decreto "descoñece os propios dereitos do profesorado". E o tamén letrado Héctor López debullas as razóns da falta de cimento legal da controvertida consulta aos pais. "Resulta xurídicamente inexplicábel que non se retirase tamén do texto final do Decreto a regulación sobre a consulta de educación infantil", sinala. A anuncio do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, de tramitar no Parlamento unha lei para dar "amparo legal" á consulta, engade, "podería ser igualmente inconstitucional, por invadir un ámbito reservado á lei orgánica".

MOTIVOS

Tratar igual os desiguais

Incumprir o Decreto aprobado polo Goberno do PP é acatar "a Constitución, a doutrina do Tribunal Constitucional, o Estatuto de Autonomía a Lei de Normalización Lingüística, a Lei Orgánica de Educación e a Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias", lembrou Villares.

O xuíz recalcou que o novo Decreto confunde liberdade e igualdade como fin e como medio. Porque, explicou, a Constitución obriga os poderes públicos a promover as condicións para que a igualdade sexa real, e non só teoría. E dado que o castelán e o galego non se atopan, de partida, nunha situación de igualdade, como demostran os datos, "tratalas de xeito igual", reservando a cada unha un máximo dun 50% das materias, como fai o Decreto, "é un acto de desigualdade". Para corrixir a situación de desequilibrio herdada historicamente, sinala o maxistrado no libro, o TC avalou a aplicación da doutrina da discriminación positiva, en sentenzas como a 337/1994 -referida ó catalán, que declara a constitucionalidade de que esta lingua sexa vehículo de comunicación no ensino-.

Ademais, engade, non hai unha verdadeira liberdade de escoller se hai persoas que descoñecen ou manteñen prexuízos cara ó galego. Por iso, e xa que os informes da RAG constatan a perda de falantes e de competencia lingüística, substituír o Decreto do bipartito, que establecía que polo menos a metade das materias debían impartirse en galego, por outro que reduce a presenza do galego ó máximo do 50%, podendo quedar en menos coa introdución do inglés, supón consagrar a discriminación do galego.

DATOS

O incumprimento da Carta Europea

A profesora de Dereito Administrativo Alba Nogueira explica no texto que asina no libro que o decreto é "ilegal" por incumprir a Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias, norma de rango superior ó Decreto no ordenamento xurídico. Porque o Estado español ratificou o nivel máximo de compromiso co galego en todos os ámbitos educativos, agás o universitario. Isto significa que o Estado se comprometeu a establecer liñas de ensino en galego en todo o ensino non universitario, e non só galego nalgunhas materias. Isto é, ou inmersión en galego, ou unha liña de ensino esencialmente en galego, nunha porcentaxe suficiente para garantir a plena competencia. Así o aclarou un informe do Comité de Expertos que revisou o cumprimento da Carta.

A regresión respecto ó 2007

A maxistrada Dalila Dopazo céntrase no seu artigo na quebra que o Decreto supón do principio de progresividade, recoñecido -lembra-, no Estatuto, a LNL e o Plan xeral de Normalización Lingüística. Ademais, o TC avalouno. Pero o actual Decreto vulnérao, porque rebaixa a presenza do galego nas aulas con respecto ó do Bipartito (do 2007), -que a súa vez a aumentaba con respecto ó decreto do 1995-. Ademais, elimina a previsión do texto do 2007 de que nos contornos castelanfalantes en infantil o uso do galego fose como mínimo igual ó do castelán, prexudica a aprendizaxe do galego ao permitir que os alumnos se expresen oralmente e por escrito na lingua que prefiran, e introduce a consulta ós pais en infantil.

No hay comentarios:

Publicar un comentario